Post: #32

No i tutaj masz odpowiedź ===właśnie to "przewymiarowanie" Ukrainy (i każdego zresztą ruskiego sprzętu: Wołgi, AGD, Kałacha, narzędzi) jest kluczem do sukcesu.

Górala zaprojektowano żeby był lekki, z dużym naciskiem na oszczędność materiałów używanych do produkcji. Poza tym jest to konstrukcja trochę bardziej złożona technologicznie ==mnóstwo śrubek imbusowych i gwiazdkowych, linek, elementów ruchomych.

O ile w Ukrainie wspomniane wcześniej druciarskie naprawy mają rację bytu i można dalej jechać to w góralu już nie koniecznie.
W jaki sposób przyspawać niby uszkodzoną korbę na stałe do osi jak tam wszystko aluminiowe i zalane plastikiem?
Albo ukręcony pedał do korby? J.w.
Hamulce wymagają okresowej wymiany linek i klocków, raczej nie do ogarnięcia domowymi sposobami.
Bijąca obręcz będzie w pierwszej kolejności tarła o klocki.
Przerzutka wymaga dbałości, smarowania i regulacji. W zaniedbanym góralu wszystko to po prostu się sypie - strzela, piszczy, szoruje, zrzuca łańcuch.

W Ukrainie wszystkie te problemy nie występują Zawsze mieliśmy w rodzinie i czego one nie przewiozły. Wiadra pełne jabłek, worki kartofli, mnie lub siostrę na bagażniku, Franię do naprawy na pedale, deski na altankę. Złego słowa na ten rower nie powiem. Ural był nawet fajniejszy ze względu na te manetki wygięte do kierowcy.

To jest tak jak w przypadku samochodów. Mam Poldka, każdy mnie pyta czy nie chciałbym Audi A4 w tedeiku.
Niet. Wolałbym Wołgę z lat 90 w gazie albo chociaż utrzymaną Ładę 2107. Ruska maszyna robi robotę i nie klęka a wszystkie te Audi i inne wynalazki to aluminiowy wielowahacz z niewymiennymi sworzniami, PDF-y, DPF-y, krokowce prochowce
Ostatnim dobrym Audi była gruba 80-tka.

Pozdro