Post: #18

Zawsze byłem pełen uznania dla myśli technicznej naszych wschodnich sąsiadów, w szczególności zaś wynalazku zwanego rowerem Ukraina.
To po prostu wół, który ma robić robotę a którego najsłabszym ogniwem są koła szprychowe. Całą resztę trzeba po prostu chcieć zniszczyć a wszystko zostało przemyślane w ten sposób, żeby w razie w ogarnął przeciętny kołchoźnik mający cztery klasy naczalnajej szkoly Nie servis.
Żaden góral tyle nie wytrzyma. Mnóstwo linek, elementów ruchomych, tworzyw sztucznych, przelotek, przeciwnakrętek. Precyzja.
No i ta konstrukcja, z pozoru wyglądająca masywnie, grube rury a w praktyce to o kant czterech liter potłuc.
Kiedyś kolega z osiedla kupił słynnego Granda Gold - wszyscy na pewno wiedzą o jaki rower chodzi. Po ok. dwóch latach niezbyt intensywnej jazdy wysypały się kulki z plastikowych pedałów, w suporcie i w kołach luzy jak od morza do Tatr, wygięła się "złota" sztyca siodełka a rura podsiodłowa o wyjątkowo cienkich ściankach stała się owalna. Facet ok. 74 kg. Mój Wigrus o kilkanaście lat starszy był w nieporównywalnie lepszym stanie a kupiłem jako używany i specjalnie nie dbałem.
Niestety obecnie wszystko zmierza nie w stronę produktów na lata jak wspomniana Ukraina tylko jednorazówek, w których wszystko po kolei ma się posypać wykluczając opłacalność remontu i nowy.
Niestety ludziom nie wytłumaczysz, w dalszym ciągu będą ślepo podążali za modą. Zamiast na bieżąco utrzymywać w sprawności dobry i solidny rower to lepiej na złom bo to "wiocha" i do sklepu po chińskiego górala bo ma ładny błyszczący lakier i naklejki...