Post: #41

No bo to było tak.

Zacznijmy od mojego wujka. Ma on syna (dziś już chyba po czterdziestce). No i kiedy ów syn miał komunię(1979 rok, tak jak i rower), ten rower był dla niego prezentem. Ponieważ wujek był dość wysoko(ale też bez przesady) postawionym wojskowym, domyślam się że mógł mieć dojścia do towarów dość luksusowych i egzotycznych. Więc pewnie dzięki stanowisku kupił w Pewexie owe cudo.
Ale rower nie przypadł do gustu(???) i po jakimś czasie rower odkupił mój tata. W jego rękach rower przeszedł kilka przeróbek: wydłużona sztyca kierownicy, siodła i sissybar. Ponadto bagażnik z przodu i połączone w jeden błotniki(z przodu zamontowany był wigrowy aluminiowy). Wszystkie te przeróbki widać zresztą na pierwszych zdjęciach.

Po jakimś czasie tatko dorobił się pokaźnej rodziny, Zaporożca, potem Poloneza, i na rower nie było ani czasu ani potrzeby. Rower wylądował w piwnicy. W wieku lat kilkunastu wyciągnąłem go i uruchomiłem. Ponieważ gówniarz byłem, moje "cudowne" naprawy doprowadziły np. do zniszczenia oryginalnych, chromowanych klamek. Masakra. Po jakimś czasie, nietrudno się domyślić, poszedł w odstawkę. Za garaż i POD CHMURKĘ. Ale ja dekiel jestem. Zanim całkiem oplótł go winogron zdałem sobie sprawę iż nie jest to jakiś tam rower i zdecydowałem się go odnowić. W tym momencie możecie iść na pierwszą stronę tego tematu i poznacie dalszą część, aż do dziś.

No i macie. Burzliwa historia. Od nowości w rodzinie, jestem trzecim właścicielem. Mam nadzieję że u mnie zostanie, ale życie lubi płatać figle. Jeśli przyjdzie mi go sprzedać to:
a)nie potrafię oszacować jego wartości. Dużo-bo rzadki i odnowiony. Niedużo-bo nie do końca oryginalny.
b)pierwszym poinformowanym będzie Semmao