Post: #38

Poświęciłem dobrych kilka godzin w necie, aby rozwiązać tę sprawę.
Może komuś się przyda. A wygląda to tak...
Na początku trzeba zacząć od tego, że badanie co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdu zabytkowego, to jest CAŁKIEM INNE BADANIE niż okresowe badanie techniczne pojazdu i rządzi się innymi prawami i wymogami. Dowód na to w postaci podstawy prawnej mamy w Ustawie Prawo o Ruchu Drogowym art. 81 - patrz załącznik.
Następnie już wiemy, że do naszego zabytkowego pojazdu ma zastosowanie WYŁĄCZNIE rozporządzenie, o którym mowa w Ustawie PoRD, a dokładniej ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 27 lutego 2013 r. w sprawie badań co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdów zabytkowych.
W tym to rozporządzeniu wyraźnie na samym początku jest napisane:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) zakres i sposób przeprowadzania badań co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdów zabytkowych;
2) wzory dokumentów związanych z tymi badaniami.
Innymi słowy to, co diagnosta musi zrobić i czego może żądać od wnioskodawcy.
Kilka istotnych w tej sprawie cytatów:
§ 2. 1. Badanie co do zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi określonymi w przepisach w sprawie
warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, zwanych dalej „warunkami technicznymi”,
polega na sprawdzeniu prawidłowości działania poszczególnych zespołów i mechanizmów pojazdu, w szczególności pod
względem bezpieczeństwa jazdy, oraz wykonaniu porównania stanu faktycznego pojazdu z warunkami technicznymi zgłoszonymi przez właściciela pojazdu we wniosku o przeprowadzenie badania co do zgodności z warunkami technicznymi
pojazdu zabytkowego, składanym w stacji kontroli pojazdów.
Innymi słowy - na MÓJ wniosek diagnosta ma sprawdzić, czy pojazd skręca, hamuje, światła świecą itd, ORAZ czy stan faktyczny postawionego przed diagnostą Ogara odpowiada temu, co napisałem we wniosku według obowiązującego wzoru.
Należy tu zaznaczyć, że wzór wniosku jest uniwersalny - dla WSZYSTKICH pojazdów zabytkowych, a więc też ciężarówek, autobusów, przyczep, itp...
Pod wnioskiem znajdują się objaśnienia do wniosku, w których wyraźnie jest napisane:
W przypadku gdy dany punkt nie dotyczy opisanego pojazdu, należy wpisać wyrazy "nie dotyczy" albo "-", a w przypadku braku możliwości ustalenia danych, należy wpisać wyrazy "niemożliwe do ustalenia" albo "brak danych".
I tu meritum sprawy - Ogar 205 nigdy nie miał montowanej tabliczki znamionowej, stąd też diagnosta ma obowiązek wpisać "NIE DOTYCZY"! Koniec, kropka!!!!
"Mój" głupi diagnosta służbista, skontaktował się wcześniej z drugim służbistą w wydziale komunikacji, który stwierdził, że tabliczka musi być, bo bez niej się nie da zidentyfikować pojazdu(!). Numer fabryczny wybity na rame nie wystarczy(!) Musi być tabliczka. Nie wiedząc jak wybrnąć z sytuacji stwierdził, że on nie ma takiej wiedzy czy była fabrycznie tabliczka, czy nie i jeśli rzeczoznawca stwierdzi, że nie była montowana, to on dopiero wtedy będzie mógł wydać pozytywną opinię o zgodności z warunkami technicznymi.
Nie chciałem się kopać z koniem, rzeczoznawca przesłał nową opinię techniczno-historyczną pojazdu, poszerzoną o wpis: Tabliczka znamionowa - nie były montowane., przedstawiłem służbiście i wydał to co chciałem. Taka oto historia, uffff...... ! :/

Jest jeszcze sprawa interpretacji zapisu we wniosku mówiącego o "tabliczce".
Dokładnie wygląda to tak:

7. Miejsce mocowania tabliczek i oznaczeń (jeśli występuje):
-nadwozia...............................................
-podwozia...............................................
-ramy.....................................................

Nadwozia w Ogarze nie ma więc diagnosta pisze - nie dotyczy.
Podwozia też nie - nie dotyczy.
Oznaczenie ramy jak najbardziej - główka ramy, strona prawa. Tak jak napisałem we wniosku.
I tyle jeśli chodzi o tabliczki i oznaczenia we wniosku! Tym bardziej nie ma tam słowa "ZNAMIONOWA"!