Post: #5

W DKMS jestem od dobrych kilku lat, jednak nie nadarzyło się jeszcze żeby ktoś potrzebował mojej pomocy. Za to kolega oddawał i mówił, że wszystko spoko było. Szpik pobierali w Wawie, znieczulenia wszystkie spoko, fundacja pokrywa koszty podróży i hotelu.

Co do krwi to wcześniej oddawałem dość regularnie. Niestety przez Covid + brak czasu nie oddawałem już chyba z 2 lata. A szkoda bo zostało mi pół litra do pierwszej odznaki. I serio.. nie ma się czego bać. Ja zanim zacząłem to mdlałem nawet na pobieraniu próbek. Panie w krwiodawstwie zazwyczaj są przemiłe. W każdym momencie możesz przerwać gdybyś się już źle czuła. Jeśli odczuwasz jakieś nieprzyjemności to Panie dają wodę, świeże powietrze i nogi do góry i w większości przypadków to pomaga. Siniaków po wkłuciu też nie ma co się obawiać. Zdarzyło mi się tylko raz przez własną głupotę (za krótko uciskałem wacik po wyciągnięciu igły + ochoczo niosłem torbę z zakupami tą ręką zaraz po oddaniu).
Także no.. zachęcam