Post: #16

Hehe

Musicie mnie troszeczkę zrozumieć. Dwucylindrowy silnik, to już jest wystarczająco dużo. Jednym ze znaków zapytania jest trwałość wewnętrznych simmeringów, w których porusza się łącznik wału. Jego średnica to aż 40mm co oznacza, że prędkość liniowa łącznika wału względem uszczelniacza jest zbliżona do wartości granicznych (10m/s), tutaj zastosowałem uszczelniacze vitonowe, które mają podwyższone parametry i powinny dać sobie bez problemu radę. Powinny - a jak będzie, zobaczymy. Prędkość obrotowa silnika pozostaje bez zmian, w cylindrach nie wykonuje żadnych tuningowych zabiegów chociażby z tego względu jak delikatny jest wielowypust na wale korbowym od strony sprzęgła. Ciekawi mnie nawet czy wał kopniaka będzie w stanie sprostać momentowi powstałemu na skutek podwojenia ilości tłoków, a wałek jest przecież wydłużony.

Większość z Was zna trzybiegowy silnik 019 i jeśli go dobrze przeanalizuje, to zobaczy ile tam jest istotnych zmian i rzeczy na pierwszy rzut oka niewidocznych, a ta zmiana to było tylko lekkie podrasowanie silnika i dodanie trzeciego biegu. Tutaj naprawdę nie chodzi o robienie ściganta - to tak nie zadziała.

Chodzi o zobaczenie jak Komar kopci z dwóch rur wydechowych

---

Przeczytałem artykuł o Rysiu Pana Pedy - rewelacja, już to kiedyś czytałem, ale dawno temu. To co wykonał to bardzo ciekawa skrzynia o zazębieniu wewnętrznym, składająca się z dwóch wałków, rewelacyjnie kompaktowa. Już kiedyś robiłem taką skrzynie we Wiatce (kopia Vespy GS) z 1961 roku, byłem pełen podziwu dla genialności tej konstrukcji. No ale Vespa cała jest genialna.
Mam nawet kilka zdjęć na których widać miejsce (tam chodzi taki krzyżyk) do zazębiania poszczególnych biegów.




Tutaj było to jeszcze bardziej kompaktowo rozwiązane, zintegrowane z kopniakiem. Rewelacyjny projekt.