Post: #18

Końcówka tegorocznego kwietnia. Późne popołudnie. Ze skrzyżowania w Lubinie zjeżdza szaroniebieski Trabant. Kilka sekund potem daje się słyszeć głośne stukniecie. Jak się później okaże spod auta wylała się szklanka oleju. Każdy kolejny, choćby najmniejszy, przechył nadwozia jest sygnalizowany ocieraniem ząbkowanego metalu o metal. Kierowca zatrzymuje się i kładzie pod samochód, ale nic nie zauważa. Postanawia powoli kontynuować jazdę, ale w ciągu następnych trzydziestu kilometrów zatrzymuje się jeszcze kilka razy. Dopiero pod samym domem ukazuje mu się obraz zniszczenia


Dawid, właściciel:
-Nie mam pojęcia jak to się mogło stać. Jeszcze gdyby urwało się to drugie, blisko środka, to bym zrozumiał. Tam stała woda i pojawiła się powierzchowna rdza. Ale poszło to zewnętrzne, a one były w świetnym stanie. Żeby to się nie zmieniło nawet zalałem je olejem. A przykrecając śrubę kląłem po co ona ma aż 60 milimetrów, skoro wystarczyłoby 20. Teraz wiem, że uratowało mnie to przed zwiedzaniem rowu.

Także ten. Tandeta i niemiecka lipa! Wytrzymało tylko trzy dekady!
Standardowa usterka w Trabancie. Mocowanie tylnego wahacza. Wytłoczka z blachy z centymetrowym gwintem wewnątrz. Wahacz rusza się tylko na gumowych pierścieniach, blacha pracuje aż w końcu się urywa. Zaleca się podczas remontu odciąć je i wspawać nowe, wytoczone. Ale mój do remontu nie dojechał. Zaufany blacharz ma sporo roboty, więc stoimy w długiej, rocznej kolejce, bo jak już będę to robił to wymienię wszystkie cztery. Prowizorycznie złożyłem to do przysłowiowej kupy, żeby dał radę bezpiecznie się przemieszczać. Znalazłem mu nawet dach nad dach, żeby nie marniał na dworze, ale po dwóch miesiącach nas wyrzucili bez powodu (a w miedzyczasie był do wzięcia inny, lepszy garaż, ale skoro miałem już ten...). Póki co to by było na tyle.
Ale spokojnie, nie sprzedam, będę robił. Trabant ma u mnie dożywocie, co by się nie działo.