Post: #19

Aha, no tak, faktycznie, przyznaje się że przeprosiłem Mateusza. I nie wycofuję się z tego.

Przyznaje się też że pozostałem głuchy na jego "będziemy kwita jak napiszesz to w temacie". Albo się przyjmuje przeprosiny albo nie, tu nie ma miejsca na stawianie warunków.

Skoro tylko on poczuł się wybitnie urażony postanowiłem załatwić sprawę między nami. Ale jak widać są miejsca na mapie Polski gdzie w dobrym tonie jest stawianie głupich wymagań osobie przepraszającej i wywlekanie na światło dzienne prywatnej korespondencji.

Tyle ode mnie.